Αργοπεθαίνοντας σ’ένα κελί

Αργοπεθαίνοντας σ’ένα κελί

«Ελεγε ότι πονούσε, της έλεγαν ότι παίζει θέατρο». Αυτό καταγγέλλουν οι κρατούμενες των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού σε επιστολή για τον θάνατο της συγκρατούμενής τους, Βασιλικής Σταθοπούλου, καρκινοπαθούς, που άφησε την τελευταία της πνοή στις 26/7, στο νοσοκομείο όπου τη μετέφεραν μόνο αφού κατέρρευσε μέσα στις φυλακές.

Κι ενώ οι κρατούμενες, που προχώρησαν σε κινητοποίηση διαμαρτυρίας την περασμένη εβδομάδα, υποστηρίζουν ότι η προφυλακισμένη ασθενής -με πολλαπλές εστίες καρκίνου- έσβησε αβοήθητη, πληροφορίες που δόθηκαν εκ των υστέρων από πηγές του υπουργείου Δικαιοσύνης διευκρινίζουν ότι η κρατούμενη είχε νοσηλευτεί περίπου 40 μέρες στην Αντικαρκινική Κλινική του Νοσοκομείου «Μεταξά», ενώ από τον Απρίλιο που προφυλακίστηκε, μπαινόβγαινε σε δημόσια νοσοκομεία και στο νοσοκομείο της φυλακής, για νοσηλεία και εξετάσεις.

Ωστόσο αυτό που επιβεβαιώνεται, τόσο από την άμεση καταγγελία των κρατουμένων όσο και από τις μετέπειτα διευκρινίσεις των αρμοδίων, είναι ότι η κρατούμενη, που διαγνώστηκε με καρκίνο σε καλπάζουσα μορφή μετά την προφυλάκισή της, δεν είχε την αδιάσπαστη περίθαλψη που δικαιούται ένας ασθενής με τόσο οξεία νόσο.

Αντίδραση κρατουμένων

Πρακτικά η καρκινοπαθής επί μήνες γινόταν μπαλάκι, αφού οι δημόσιες κλινικές την επέστρεφαν στο νοσοκομείο της φυλακής και από εκεί πίσω στο κελί της, να περιμένει τη δίκη της ή τον θάνατό της.

«Η αντίδρασή μας στον θάνατο της συγκρατούμενής μας είναι η ελάχιστη πράξη που θα μπορούσαμε να κάνουμε τόσο σε απάντηση στον θάνατό της και στον εμπαιγμό που υπέστη όσο και για να δείξουμε ότι οι κρατούμενες με σοβαρά προβλήματα υγείας -πολλές εξ ημών- δεν έχουν την κατάλληλη αντιμετώπιση και την αντίστοιχη περίθαλψη», σημειώνουν στην επιστολή τους οι κρατούμενες.

«Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, η Εισαγγελέας και η υπηρεσία της φυλακής κατέστειλαν με βία την κινητοποίησή μας» καταλήγουν, χαρακτηρίζοντας ειρωνικά την κατασταλτική επιχείρηση «πολιτική επιτυχία της κυβέρνησης Σύριζα-ΑΝΕΛ».

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.», η κρατούμενη συνελήφθη και φυλακίστηκε στις 4 Απριλίου για υπόθεση ναρκωτικών.

Οδηγήθηκε δύο φορές στο νοσοκομείο των φυλακών με συμπτώματα λιποθυμίας και οξείς πόνους, κατόπιν στο Γενικό Νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς», όπου διαγνώστηκε με καρκίνο στον πνεύμονα με πολλαπλές μεταστάσεις.

Οταν κατέρρευσε, είχε επιστρέψει στη φυλακή μετά από 40 ημέρες νοσηλεία στο Νοσοκομείο «Μεταξά» και βρισκόταν σε λίστα αναμονής για νέες εξετάσεις. Μόνο που την πρόλαβε ο θάνατος.

Τα σοβαρά «γιατί»

Τα ερωτήματα παραμένουν: Αφού ήταν τόσο βαριά ασθενής, γιατί δεν αποφυλακίστηκε, ώστε να έχει μια αξιοπρεπή νοσηλεία αντί να σβήνει στο κελί;

Θα ερευνηθεί η καταγγελία των συγκρατουμένων της ότι νοσηλεύτηκε μόνο «αφού κατέρρευσε, μετά από δύο ολόκληρους μήνες εμπαιγμών»;

Αραγε εκτός από μια τυπική ΕΔΕ θα λογοδοτήσει κανείς για το γεγονός ότι βαριά ασθενείς κρατούνται φυλακισμένοι σε ακατάλληλες συνθήκες, ενώ θα μπορούσαν και θα όφειλαν να νοσηλεύονται ή να αποφυλακιστούν για λόγους υγείας;

Ποιος νόμος ορίζει ότι ενώ κάποιοι επώνυμοι κρατούμενοι αποφυλακίζονται για λόγους υγείας -όπως πιθανόν δικαιούνται- κάποιοι άλλοι φτωχοδιάβολοι πεθαίνουν έγκλειστοι, αφού δεν τους δέχονται ούτε καν τα δημόσια νοσοκομεία;

Στις 28 Μαρτίου οι κρατούμενες των φυλακών Κορυδαλλού εξέπεμψαν SOS, με επιστολή τους στο υπουργείο Δικαιοσύνης, με αφορμή την παράταση κράτησης καρκινοπαθούς στο τελευταίο στάδιο που είχε μόλις τρεις μήνες ζωής.

«Οι κρατούμενες δεν πρέπει να ζουν την εκδίκηση για ό,τι έκαναν μέσα από πρακτικές που απειλούν τις ίδιες με θάνατο. Γιατί τότε δεν μιλάμε για χώρους κράτησης, αλλά για χώρους κρεματόρια», σημείωναν.

Στις 26 Ιουλίου συνέβη αυτό για το οποίο οι κρατούμενες προειδοποιούσαν: Χάθηκε άλλη μια ζωή στη φυλακή, μια ασθενής που θα έπρεπε να έχει ζήσει τις τελευταίες της ημέρες με αξιοπρέπεια και ελευθερία, όχι σαν αζήτητο πακέτο μεταξύ φυλακής και νοσοκομείου.

*Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών 

Κορυφή